Bir kez dengesi bozulmaya görsün insanın, vücudunda anlayamadığı birçok değişime maruz kalır. Nedenini bilmeden çok mutlu ya da çok hüzünlü hissetmek eşdeğerdir herhalde. Anlam veremediğin şeyleri hissetmek, bu mutluluk da olsa, rahatsızlık verici olmalı İnsanlar her şeye anlamlar yükleyerek var olur. Nesnelere bile o kadar anlam yüklerken duygularımızı anlamlandıramamak ve belirsizlik duygusu çileden çıkartabilir insanı.
   Mutlu olmanın hazzını duyamadan ruhsal bir çöküş yaşadığımızda ise iki kat çekilmez olur yaşam.Beynimiz oyun oynar adeta bize ve kendimizi aciz hissettirerek. Aslında beynimizi bize oyunlar oynamasına sevk ettirecek kadar ileri götüren bizleriz ya da hayat. Hayatı biz mi çok ciddiye alırız, yoksa hayatın kendisi mi çok ciddidir.Ciddiye almak, kendini yıpratmakla eşdeğer olmamalı bence. Bu kadar mükemmel bir mekanizmanın kendini koruma sistemi olmayacağını düşünemeyiz. Fakat bir o kadar da yıkıcı etkenler var, stres gibi.Stresle başa çıkmanın yollarını genlerimiz gösteriyor bize. Galiba burada elimizden pek de bir şey gelmiyor. Strese maruz kaldıktan sonra ağır depresyona girmek, kişilik bozukluğuna düşmek, obsesif olmak ya da bipolar bozukluk sahibi olmak bizim seçimimiz olmuyor. Bundan kurtulmak da ne kadar kişinin elinde tıp emin mi bilemiyorum.Yani şanslı gelmek bu dünyaya, genler açısından da.
   Parmak izlerimiz gibi farklı yaşantılara sahibiz hepimiz. Kimsenin hayatına kolay diyemeyiz elbet ama bazılarımızın hayatı daha zor dersem kızamaz kimse bana.Çevreme baktığımda, hayattan çektikleriyle hayatın hırpalaması arasında doğru orantı göremiyorum ben. Kimsinin omuzlarında nispeten daha az yük olmasına rağmen kambur, kimisi de bir hayli yükün altında olmasına rağmen inadına dik yürüyor hayatta. Kişiliğimiz, en önemli olan biziz, hayatın bize verdikleri ya da bizden aldıkları değil.
   Zor süreçlere girdiğinde eskiden beri sanata sarılmış insanoğlu. Edebi eserler vermiş, değerli tablolar yapmış   , şiirler yazmış ve daha birçokları.Bir şey ortaya koyamayanlar ise okumakla, anlamaya çalışmakla yetinmişler. Hikayelerde kendini yazmış ya da kendimizi bulmaya çalışmışız. Asıl enteresan olanı bu bizi iyileştirmiş, güçlü kılmış hayata karşı.Bir şeyler üretebilmek hayatta sahip olduğumuz en önemli değerlerden birisi bence.

Elif