Hayatın kendisi  çok karmaşık ilerleyen bir süreç.Hayat doğa olayları, hayvanların dünyasına girdiğimizde şaşırarak baktığımız davranışları ve başlı başına anlayamadığımız, çözemediğimiz ama her gün yeniden inşa ettiğimiz insan davranışlarıyla dolu.Hiç düşünmeden yaşıyoruz bu dünyada bize toplumun verdiği rolleri iyi oynamaya çalışıyoruz ve bunu başaramayanlara veya başarmak istemeyenlere kızıyoruz belki de neden kızdığımızı bile düşünmeden.Aslında bunu başarmak istemeyenler kalıplardan çıkmaya çalışarak 'özgür' olmak  isteyenler bence. Öyle istediği veya hissettiği için değil de sadece isyan duygusuyla gerçekleştirdiğimiz davranışlar bizi ne kadar özgür kılabilir?
  İnsan doğası gereği sosyal bir varlık olarak yaratılmış dolayısıyla yalnız yaşayamaz.Ben sık sık soruyorum kendime insanoğlu birlikte yaşamayı ne kadar öğrendi acaba diye.Toplumsal beklentiler bireysel çelişkiler içinde yaşıyoruz. Kimimiz ekmek parası veya başarı hırsı kaygısına düşmüş ve bu hırsla yıpratıyor kendini.Belki de başarılı olmak istediğimizde hiç sormuyoruz kendimize bunu ben mi istiyorum benden istenileni mi yapıyorum diye? sorunun cevabı hangisi olursa olsun değişmeyen bir şey var; o da başarılı olmak için seçtiğimiz neden ne olursa olsun toplum tarafından kabul gören ve kendimizi iyi hissettirmelerini sağlayacağımız bir davranışı yapmış olduğumuz olacaktır. Sorunun gizli ama asıl cevabı da bu bence..
  Duygular,dost,arkadaş,beklentilerimiz, vicdan, ahlak, bireysel/sosyal olabilme diyalektiği, etik, ve başlı başına bir karmaşa olan insan ilişkileri... ben hayatımda bunları 'doğru' yaşamaya çalışırken çekiyorum en büyük sıkıntıları. Çünkü doğrular birey olarak bakıldığında kimsenin değil, onlar toplumun doğruları ve ben birey olarak iç dünyamda bunlarla bir çelişkiye düşersem eğer bunu asla çözemediğim bir matematik sorusuna benzetiyorum.
 Vicdan, ahlak, etik ve daha birçokları gibi kavramları cevaplarıyla birlikte bulabileceğimiz iki merci var bana sorarsanız: Din ve felsefe. Dinde aramayı seçersem mutlak doğru olacak cevaplarım.Felsefe ise kendimi özgür hissettiğim ve daha önce hiç düşünmediğim şeyleri düşünmemi sağlayan düşünce tarzı. 'Dinden çıkmama' aldırmadan, felsefeyi seçtim ben.

 özgeyevski