15 Mart 2015 Pazar

Varlığı teslimiyet

 Beni buraya o kadar aradan sonra neyin çektiğini tam olarak anlayamadım. Bu süre içinde yaşadığım en ulvi duygusal durumdan kendimi en iyi şekilde ifade edebildiğim biçimde yani yazarak bahsetmek istedim. Aslında bunu o histen arınmak, arınabilmek adına yapıyorum. Her gün bununla baş edebilmek, hele de benim gibi bir insanın bunu yapmaya çalışması, her gün evet bugun unuttum cümlesi ile avunabilmek, bugun daha da azaldı diyebilmek ve aynı zamanda bunların yalandan ibaretliğinin gerçekliğini sahiplenmek. Bunu öylesine kabullenerek sevdim ki. Yorulmadım inan. Hiç yorulmuyorum da. Kendime haksızlık mı yapıyorum düşüncesi haricinde çok fazla sorunum da yok... Desem de inanma. Öylesine karışık ki çoğu şey. Ondan kopamadığım için başkasına bağlanma duygusunu da yok ettim kendimde. Çok sahiplendim kendimce. Onun hayatına dahil ettim kendimi onun haberi olmaksızın. Onun sevdiği, kızdığı, yediği, içtiği her şey hayatıma dahil oldu. Tesadüfen paylaştığı şarkının hayatımda yer etmesine, her dinlediğimde acı çektirmesine ben izin verdim.
Çok korkuyorum.. Bir daha birini sevemeyeceğimi ilk defa bu kadar gerçek hissediyorum. Başkasına her bakışımda her merhabamda onun olmasından çok korkuyorum..
'Nar'