beklentiler

Hiç unutmam üniversite 1. sınıfta bir hocam ilk dersinde 'Unutmayın çocuklar hiçbir zaman başarılı olmak zorunda değilsiniz.' demişti ve öyle başlamıştı derse. O zaman bunun ne demek olduğunu anlamamıştım aslında hala tam olarak anlayabildiğimi söyleyemem. Nasıl başarılı olmak zorunda olmayalım tabiiki de zorundayız. Benim bugün yaşadığım sıkıntıların tek nedeni sadece başarı neredeyse. Bu kadar önemli bir yeri var hayatımda, hayatımızda. Yaşamaya bile devam edemeyiz temel ihtiyaçlarımızdan olan kabul görmek, sevilmek ihtiyaçlarımızı karşılayamamakla beraber birçok hoş olmayan tepkiye maruz kalmak zorunda kalırız. Aslında bunları kaldırabilen çok güçlü bir kişiliğe sahip olan insandır ama onun güçlü olduğunu kim düşünür veya kabul eder! Bir kere o 'normal' denecek kadar başarılı olmayı bile becerememişken güçlü demek de nereden çıkıyor? Hepimiz böyleyiz o yüzden bu yazdıklarımı anlayamayacak belki de hak vermeyecek kimse yoktur. Ama böyle yazıda durduğu zaman çok acımasızdır bu düşünceler herkes karşı çıkar vicdandan bahseder. Ne var ki gerçek hayattan bunu çürütecek bir örnek yoktur bulamaz. Kendisi de dahil olmak üzere bu kalıplaşmış yargıya isyan etmez etmeyi düşünmez bile...
  İşte benim sıkıntılarımdan biri de başarabildiğim kadarıyla kabul görme ihtiyacım ve bunun getirdiği endişemdir.
 ELİF