Sevgili NAR,

Sevgili Nar,
 Sana hitap ederek bir yazı kaleme almayalı gerçekten çok oldu...Hayatı kendimize dar etmek konusunda ikimizde çok başarılıyız. Elbette her şeyi çok takmıyoruz ama gerçekten kendimizi bunalttığımız konular var işte orada rahat olabilmek mesele ve dolayısıyla çözüm belki de.
Mesela sen kendini kaybettiğini düşünüyorsun ve her gelişmede ve olaydaki tepki veya hislerinde kendini yeniden bulmaya çalışıyorsun (tamamen yanlış olabilir). Bir şeyin üstüne bu kadar odaklanmak çok yorucu olsa gerek. En kafa tabirle kafanı skme.Yaşadığımız en kötü günlerin de bize bir katkısı olmuştur ve gereklidir. Senin çaban 'yarın' ve onu şekillendirmen dün ile uğraşmandan çok daha kolay bence..
  Aslında biliyorum Nar ben bazı şeylere sahip olarak ya da onlardan noksan olarak herhangi bir değişime uğramayacağım ama bak sana telkinde bulunduğum her şey aslında kendime söylediğim ama başaramadığım şeyler..Her zaman böyle olmaz mı zaten insanlar her şeyi kendinden bilir. İşte ben de kendimden biliyorum.Bu aralar kafama taktığım en çok iki şey var biri işsizlik diğeri ise kilo. İşsizlik daha az çünkü önüme koyduğum bir hedefim var. Bu insanı çok rahatlatıyor sonuçlanana kadar. Çünkü insan amaçsız yapamıyor. Ama üç kilo aşağıda ya da yukarıda olmak benim psikolojimin iyi ya da kötü olmasında bir numaralı etken ama ne? Değmez. Bilmiyorum. Belki kendime de itiraf edemiyorum beğenilmek arzusundan geçiyordur çünkü ben de kendimi beğenmiyorum. İşte konu geldi özgüvene dayandı değil mi :) Özgüven resmen pamuk ipliğine bağlı, aslında değil çünkü kilo veriririm bu sefer başka bir şey zedeler beni. Yani kişiliği zayıf mı demeliyim yoksa kendinden hiç memnun olmayan bir insan mı bilemedim?Yalnız bazı konularda da özgüven patlaması yaşıyorum :)Ah bu konular...Dikkat ettim de aynı zamanda aynı sıkıntılardan müzdarip oluyoruz :)
  Gözlerinden öperim...
  ELİF