anlamlar karmaşası

  Son günlerde ne kadar çok çelişkiye maruz kaldım. Çok monoton bir hayatım var derken uyum sağlayamadım hayata ve sarstı beni fena.Kendine çok güvenen ama sayısal kafası olmayan ve lise mezunu biriyle tanıştım örneğin. Bu bir çelişki değil mi? Belki daha da garibi benim bu kişinin karşısında ezilmemdi. Daha sonra ne oldu? Onun mantığının neredeyse vasat derecede olduğunu görmem kendime güvenimin gelmesini sağladı.
  Ne kadar baskılamış toplumun kuralları beni.Hamur misali yoğurmuş beni. Onun kalıplarından bir milim bile dışarı çıkamaz hale gelmişim. oysaki George Orwell'ın 1984 adlı romanını okurken kendimin böyle olmadığına neredeyse emindim ve nasılda eleştiriyordum  oradaki insanları. Bazı olayları yaşadıkça böyle kendime karşı farkındalığım da artıyor işte.
  Üniversite okumamışsa matemetiği, analitik zekası yoksa kendine güvenmesin mi bu insan?Benim sadece sayısal zekam var diye kendime güvenmem nereye konulabilir peki?  Bize diyorlar ki okumalısın adam olmalısın üniversite okumak çok önemli! Sonra ne oldu? Koskocaman bir işsiz ordusu oldu.. Şimdi kendimiz de dalga geçiyoruz bu halimizle. Ama hala ilk tanıdığımız bir insanda aradığımız önemli bir özellik oluyor lisans mezunu olup olmaması. Bu da bir çelişki değil mi. Etti mi iki :)
  Sosyolojiyi ve o kadar kitabı okuduktan sonra hala bu tip fikirlerin beni esir almasını aklım almıyor doğrusu... Mutlaka bir katkısı vardır. İyi ki de okumuşum tüm bunları onlara rağmen bu haldeysem onlar olmasaydı hayatımda ne halde olacaktım acaba?

ELİF