Eksik kalmış her şey...

Biliyorum aslında değişen hic birsey yok. Nasıl bir kandirmaca bu!? Bana gözüken zaman akmıyor.. Programlanmis gibi devam ediyor sanki her sey. Uyuyup, uyanmak zorundaymisim gibi.. Nefes alamıyor degilim aksine... Fazlasıyla icime cekiyorum. Yetmiyor.. Yetmiyor...
Her sey tek bir renk olmus gibi. Bana gözüken tek bir renk... Mavi. Ben oylesine asigim ki mavi'ye. Sana da onu yakıştırdım sevgili. Ama sana her renk az kalıyor... Renkler de sana yetmiyor. Yetmiyor...
Senle beraber ben kendimi de sevdim. Büründüğüm bu hali sensiz kendime yakistiramadim. Eksik kaldım. Kendimi sevmem de yetmedi. Yetmiyor...
Acımı paylasamadim. Sigamadim icime. Sigamadim hayatlara. Yaşam bana yetmedi...

"Nar"

Sonsuz minnet

Ben aşkta doyum noktasına ulaştım öyle ki içimde ''sen'' yoksun..
İçimde filizlendirdiğin aşk.
Aşk'a saygıyı yaşadım ben sende.
Aşs'a senle doydum.
Öylesine minnetarım sana..
Ömrüme kim dahil olursa olsun hayatımda yerin hep ayrıdır senin.
Sen bende hep 'aşk'sın..

'Nar'

Bodrum

Mavilenmeye geldiğim bu şehirden renklenerek arınıyorum. Aşk bitmiyor, aksine hızla büyütüyorum içimde. Bana onun gücü, benzersizliği ve ne yazık ki kendi çaresizliğim kalıyor. Aşka aşık olmanın yalnızlığını ve bir o kadar da kalabalıklığını yaşıyorum. Gözyaşım, aldığım nefes, saçlarımda dans eden rüzgar o.. Algılayabiliğim her şeyde o...

- Bodrum / 2015

''Nar''

Hoşgeldin...

Uyumama izin vermeyecek kadar bendeyken, seni benden uzak tutan ne? Seni bana bu kadar imkansız kılan farklı zamanlara ait olmamız mı? Gel, zamanı durduralım beraber, mesafeleri yok edelim, birbirimize uyanalım her sabah. En büyük hediyem, en yakın günahım, en acı dua'm sen ol... Sen yeterki gel. Sen hep hoş gelirsin kalbime...
'Nar'

Günaydınım olsa...

Aynı gune, aynı sabaha, aynı sehire günaydın dedik senle yine bugun. Günaydınım sen, biraz keşke'm, biraz belki'm, çokça belki birgün'üm oldun. Aslında bendeki hersey sendeki hicbirseydi. Ben güneşi hergun aynı benle ayrı yerlerde senle batirirken, sen nerde, kimlerle batirdin güneşini...

"Nar"

Aşk baharı

Ah dost! Yine içim kıpır kıpır! Aşka aşık olan çok iyi bilir bu coşkuyu. Yine, yeniden her şeye aşığım.
İstanbul daha güzel gözümde.
Algılarım bir o kadar açık ve detaycı!
Renkler tekdüze değil, tonlarca!
Hele havadaki benden başka kimsenin almadığı o duygunun kokusu...
Mevsim yaz değil! Başlı başına aşk baharı!
4 mevsim normal insanlara has! 5 mevsim aşkı yaşayanlara!
Acı biriktiren bir aşk değil bu. Sadece aşkın, sevmenin güzel olduğunu hatırlatan bir aşk.
Sevmek acıyı getirir beraberinde... En azından bende öyle.
Ah bir mutluyum bir mutluyum ...
Şarkılar, havanın bendeki kokusu her şeye ilham bende bu ara.


Cemal Süreya demiş ya...

'' Yarın gene yazarım.
   Seviyorum seni,
   biline... ''

Haykırmak istiyorum '' Aşkın baharı bende'' diye!

''Nar''

Bir deli kız türküsü 3

Kendimi iyileştirme yolundaymışım habersizce. Kendi küllerimden yeniden doğma sürecindeymişim. Yalnızca farkında değilmişim. Kitabı okurken farkettim bunu. Yaşadıklarımı yüzüme tereddüt etmeden çarpan satırlarla karşı karşıya kaldım. Doğru yolda olduğumu bilmek ise en güzeli. 

Ben en dipte, en karanlıkta yaşarken ızdırabımı, hiç tanımadığım biri gelip çıkardı beni o girdaptan. İstanbul'un kilitlerini açan güzel insan ile başladı iyileşme sürecim. Ben onunla başladım ikinci doğuşuma. Bilgeliğe giden yolda desteğim oldu bilmeden. O benim kilit noktam oluvermiş. Hayata, İstanbul'a, insanlara bakışım değişti. Her zaman bir çıkış noktası vardı, olmalıydı. 

Ben o günden sonra kendimi tanımlayabildim. Kendimi tamamlamak için kimseye ihtiyacım olmadığını gördüm. Kendi içimde aslında bir bütün olduğumu, kendi kendime yetebildiğimi farkettim. Kaybedecek bir şeyim kalmamıştı sanırım bu şekilde kendi benliğimi buluvermiştim. Kitaplar bana bu yolda öylesine eşlik etti ki... Kurtuluşu onlarda buldum. 

Artık hata yapmaktan hiç korkmuyorum. Bu benim yaradılışımın sebebi, benliğimin mayası. 

Hata yapmak bize özgü.

Ve kurallar artık bana işlemiyor..

'Nar'